Archive Bulanan: Juli 2009

malem minggu kelabu…

sadMalem minggu kelabu rasenye keluh Si Om menjelang asar. Boro boro ngelancong kerumah wadon.

Boro..!! nengokin demenan” kata Si Om
“Bengsin aje tinggal setarikan lagi!” kate Si Om lagi.

Emang kalo malem minggu Si Om kebagian denes malem, ame Si Bedul, Ko Bengcow, Kardun, Si Acong, KOh Awang, dan laennya yang gak mao disebutin name.

Yah, kalo ngga ngduk ruti, die belanja. Kalo ngga belanja dia ke pasar. Mang begitu hobinya iter iteran kaya gangsingan.

Nah, malem minggu kemarenan aje kebagian ngambil sate di Gang Lontar Tenabang. Maleman dikit ke Benhill ngambil mertabak. Jem 11 malem baru bisa ngasoh ngelonggarin selangkangan yang ledes kebanyakan bediri di dapur. Bisa ngasoh ngupi di warung poci.

Kadang jem 3 pagi, jemnya maling nyari rejeki. Die kudu ke pasar Senen. Paginya langsung ngurusin makanan. Sibuk juga kaya bintang sinetron yang soting sono soting sini.

lagi gajian… gajian lagi

duii-duit“Alkamdulillah wes gajian” kata Mas Mul masuk dapur sambil megangin slip gaji.

Hari ini Mas Mul ngebagiin slip gaji ke anak anak, kontan muke yang asem jadi mesem, mulut monyong jadi nyengir, jidat mengkeret jadi cerah, dompet kering jadi lender.

“Alhamdulillah biar kecil mudahan berkah!” kate Ko Bengcow senang atinya.
“Berkah dari hongkong!” jawab Saik nyindirin.
“Ah elu kan tukang ngurangin timbangan!” kata Saik cengengesan.
“Ahh, ini juga demi kita bersama, demi dapet bonus, elu juga pan yang makan hasilnya!” jawab Ko Bengcow ngga mao kalah.

Emang Ko Bengcow tugasnya ngontrolin dapur, ngontrolin tikus tikus dapur macem Si Roup yang suka ngandutin barang barang. Cost Control kerjaannya, yang ngitung ngitung barang ame belanjaan yang tanggung jawab masalah barang. Orang kepercayaaan Si Mamang orang kate.
“Eh, Saik dari pada elu, makin ari makin kecil gaji elu!” sindir balik Si Ngko ke Saik.
“Bulan kemaren elu potong pe ceng, bulan ini nope ceng, ahh gila luh!” kata Ko Bengcow lagi.

“Tau ape luh anak kecil, ini urusan lelaki” kata Saik bela diri.
“Elu pan tau bini gua 2, jadi gaji kudu pinter kita atur!” kata Saik lagi.

Dasar Si Saik, saban gajian pasti bikin slip gaji baru buat bininya, ada aja alesannya, yang ini, yang itu, yang sumbangan, yang potongan, segale macem. Asal adil katenye.

Liat aje slip sekarang, jatah gajinya dari pusat sejuta tige ratus, dia bikin slip baru buat bininya 950 rebu, sisanya buat yang muda katenye.

Dasar Saik… Saik…, akal elu banyak!!!
Yang kantong kosong banyak akalnye, ngga gableg duit banyak utangnye….!!

lagi lagi si kardun disemprot bos….

bos besarSuatu ari…
Setan! Ngga bisa lu pade?” Tereak Si Mamang yang dateng tiba tiba
“Mao gua trening lagi semua dari nol!” kata Si Mamang esmosi.

Dimana otak luh semua?? hah? gaji doang minta gede!!” kata Mamang makin sewot.

“Kaga ada kebisaan!!” tereak Mamang lagi.

“Aduhh!! Aduuuh..!! Goblok semua! Kaga becus luh!!” tereak Mamang lagi sembari nunjuk atu atu anak dapur.

Semua ngga ada yang besuara, diem sejuta bahasa. Dapur hening cuman suara Mamang sesambatan. Maklum aja baru dapet telepon komplenan dari Bos Besar di Head Office, langsung kebakaran jenggot.

“Kemana Si Kardun? gua belom liat batang idungnya?” tereak Mamang betanya tanya.

“Bilang ama tuh anak, goblok banget! bikin asinan asin banget” kata Mamang lagi.

“Lagi off, Pak” jawab Koh Awang mulain angkat bicara.

“Ohh!!” jawab Mamang sembari keluar dapur.

Si Kardun disemprot bos….

bos besar“Aduh…!! aduh…!!, kemana Si Kardun?” tanya Si Mamang sesambatan.
“Ude jem berapa ini?” tanya Si Mamang lagi.

“Eh Daus sini luh!” panggil Si Mamang tereak.
“Kemana itu Si kardun? mao kerja kaga dia?” kata Mamang sewot.

“Liat tetamu udah mulain rame! bentaran lagi yang buking acara mao dateng!” Pegimane lu pade?” kata Si Mamang nyerocos pedes.

“Aduh…!! aduh…!! pusing gua, anak buah semua ngga bisa diatur!”
“Mana Si Kardun, mao apa gua pecat!!” tereak Mamang naek darahnya.

“Begini, Pak!” jawab Mandor Daus ngejelasin.
“Si Kardun masup siang, dia saya suruh tukeran ama Si Bangbang! lantaran Babanya Si Bangbang mao dateng dari Cirebon” jawab Daus ngejelasin.

“Ngomong luh dari tadi!” jawab Mamang
“Bapak sih emosih..!” kata Daus ngikut sewot.

nuturin sawo

sawoBiasa waktu itu abis menggerib bocah bocah ngaji di rumah Guru Fulan bin Fulan. Pulangnya kalo ngga maen yah langsung pulang. Kalo anak gedean pada ngikut beksi di lapangan.

“Di, Kandi besok bis subuh kita nutur sawo nyuk! di kebon Haji Nuh!” ajak Si Peyang anak Bang Bagol.
“Anyu dah, tapi tungguin gua, jangan maen tinggal aja luh!” jawab Si Peyang yang kalo pake kopiah rada miring.

Besopannya sesuei yang dijangjiin, Si Kandi ama Si Peyang abis subuh pegi ke kebon Haji Nuh. Ngga ketinggalan si Wandi ama Si Boyor ngintilin.

Mereka mulain gerilya, nunduk nunduk nuturin sawo. Sembari jongkot begeser maju pelan pelan sembari ngeraba dedaonan dibawah, ngarep dapet sawo yang mateng sekandut. Namanya juga nasib, mana tau!

Emang dasar nasib Si Kandi…
“Bujuk, sawo apaan nih empuk banget, anget lagi!” tanya Kandi dalem atinya.
“Apa kematengan kali ya?” tanya dalem atinya lagi.

“Tapi lembeknya beda?”

“*ai apa sawo? *ai apa sawo?” Kandi makin penasaran.

Saking penasarannya diendus tangannya
“Tuh kan *ai!” jawab Kandi melas.